کد مطلب: 26025| زمان انتشار: ۱۳۹۴/۵/۱۷ ۱۰:۵۴:۱۰| نسخه چاپی
به مناسبت روز خبرنگار/  اتفاقات مدیون آن ها شده اند

به مناسبت روز خبرنگار/ اتفاقات مدیون آن ها شده اند

فرهنگی - ایران نیوز 24- امیررضا مافی : الف. جای دوری نمی رویم، همین چند هفته پیش؛ مذاکرات فشرده اتمی و دیپلمات های کشورهای مختلف که با ژست های متفاوت در برابر دوربین ها لبخند می زدند و از تمدید مذاکرات سخن می گفتند. رسانه ها به پوشش مذاکرات مبادرت داشتند و مردم از قاب های مختلف رسانه ای از چند و چون آمد و شدها با خبر بودند.

« خبردار شدن»؛ این یکی از علایق مهم بشر است که از میل به آگاهی در وی سرچشمه می گیرد. همه ما دوست داریم که بدانیم در اطرافمان چه می گذرد؟ چه کسی بر چه کسی توفق می یابد و اساسا در پیرامونمان چه اتفاقات و حوادثی در حال شدن است؟ ما امروز نشسته ایم رو به روی تلویزیون و کانال ها را مرور می کنیم و از جهان پیرامون مان خبر می یابیم، ما در مترو ایستاده ایم و روزنامه را چند تا زدیم تا ستون خبری داغی را مطالعه کنیم. ما در اتومبیل، زیر آفتاب داغ و در مسیر خنک کولر، رادیو را دقیقه به دقیقه با اخبار می شناسیم و این خبر است که ما را در زندگی پیش می برد. فرض کنیم اگر در جایی دورافتاده بودیم و هیچ ابزار دریافت خبری در اختیار نداشتیم، حتماً آگاهی ما نسبت به جهان محدود تر بود و ما در زندگی پیش نمی رفتیم. خبر، آگاهی ساز است و اگرچه گذرا، اما بسته به موضوعش اثرگذاری دارد. خبر شاید از ما، شرایطمان، کارمان یا علایقمان دور باشد و شاید خیلی نزدیک. گاهی ما در اخبار دنبال قرابت ها می گردیم و گاهی صرف شنیدن، دیدن یا خواندن اینکه در جهان چه می گذرد برایمان جذاب است. خبر سازنده است و رسانه ها نقش انتقال اخبار را بر عهده دارند.

ب.رسانه ها کجای زندگی ما قرار دارند؟ همین کنار دستمان، گوشی تلفن همراهمان، پیش رویمان، در جعبه جادو، در گوشمان، رادیو و یا در میز کارمان، روزنامه ها. رسانه ها همه جا هستند و ما در جهان رسانه ای زندگی می کنیم. جهانی که خبر اتفاقی در آن سوی کره زمین به صدم ثانیه ای تمام جهان را در بر می گیرد و همه گیر می گردد. مثلا اگر زلزله ای در دوردست ترین نقطه آمریکا رخ دهد، ما کمتر از ساعتی آن را در ایران می فهمیم و از آن آگاه می شویم، چون رسانه هایی هستند که این خبر را می رسانند. رسانه که وظیفه اش رساندن پیام است و مهم ترین هدفش، آگاهی سازی. در واقع، آگاهی تنها خواسته به جای بشر است که هر روز باید برای آن بکوشد، بجنگد و بی هیچ توقفی در مسیر آن بپوید. یک فرد آگاه می تواند جامعه اطراف خود را آگاه کند و آگاهی بخشی از یک رسالت عمومی برای تمام کسانی است که توانایی این کار را دارند. زیرا جامعه آگاه در مسیر پیشرفت قرار می گیرد، ضعف ها را بهتر رصد می کند، برای اصلاح آن ها مدام تکاپو دارد و با وجود آن «رشد» در همه زمینه ها تسریع می شود. آگاهی به بشر کمک می کند تا در مسیر فهم انسان بودن خود حرکت کند و له یا علیه این فهم به فعالیت بپردازد. تمام نحله ها و مکاتب جهان بر آگاه شدن و آگاهی یافتن تاکید دارند، فارغ از کیفیت مسیر و نوع نیل به آن. یکی از مهم ترین منابع آگاهی ساز، خبر است. گاهی خبر به مثابه یک اتفاق بی اهمیت زودگذر پدید می آید که زمان آن را می بلعد و گاهی خبر چنان مهم و آگاهی ساز است که سیر یک زندگی را تغییر می دهد. با این حال اخبار نیز مانند تمام امور جهان مادی در ظرف گذر زمان می افتند و می روند در تاریخ یادگاری می شوند.

پ.خبرها، اتفاق نمی افتند، بلکه اتفاقات مخابره می شوند و وظیفه این ارسال، این پوشش، بر دوش عده ای است که سهم بسزایی در آگاه شدن جامعه دارند. عده ای که همواره فعالیت می کنند تا خبرها از اقصی نقاط جهان به یکدیگر فرستاده شود و مردم از پیرامون خود آگاه باشند. آگاهی های زودگذر یا آگاهی های عمیق. خبرنگاران قشر مهمی از مردم امروز زندگی ما هستند. کسانی که بدون وجود آن ها حرکت جهان متوقف می شود. (مثلا اگر همه خبرنگاران جهان یک روز بنا بر ترک کار بگیرند، دنیا در یک سکوت عجیبی فرو خواهد رفت، اتفاقات در مکان خود رصد می شوند و هیچ کس از هیچ جایی آگاه نمی شود. یک جهان خوف انگیز که خود در سکوت خبری فرو رفته است.)

ت.به مذاکرات اتمی باز می گردیم. آن جا که خبرنگاران وظیفه ارسال اخبار را به جهان داشتند و به اندازه دیپلمات ها کار می کردند. چهره های خسته و در هم شکسته. بی خوابی های فراوان و جهانی که منتظر آگاه شدن بود. آدم هایی که می خواستند آینده زندگیشان را برنامه ریزی کنند، آدم هایی که می خواستند فعالیت سیاسی کنند و... همگی منتظر خبرنگاران بودند تا بگویند در هتل کوبرگ چه خبر است؟ حالا نام دیپلمات ها به حق بر سر زبان هاست و خبرنگاران، باز هم در سکوت، به دنبال خبر دیگری می گردند. آن ها که آگاهی بخش اند و جامعه، رسانه، اتفاق، آگاهی، همگی مدیون آن هایند. آن ها که در پشت پرده جهان را تصویر می کنند و خود در سکوت می پژمرند. خبرنگار برای آگاهی تلاش می کند، بی آنکه کسی از کار مهم او آگاه باشد. خبرنگار کسی است که آگاهی را به دوش می کشد و از حادثه، رسانه و مخاطب عبور می کند.

کد مطلب: 26025| زمان انتشار: ۱۳۹۴/۵/۱۷ ۱۰:۵۴:۱۰| نسخه چاپی
:: نقل و نشر مطالب با ذکر نام منبع بلامانع است ::
طراحی و تولید : دلتا وب