کد مطلب: 23240| زمان انتشار: ۱۳۹۳/۱۰/۲۷ ۹:۴۶:۱۰| نسخه چاپی
«سلفی» یا بروز فردیت

«سلفی» یا بروز فردیت

فرهنگی - ایران نیوز24- امیر رضا مافی: سلفی گرفتن، این روزها به یکی از مهم ترین تفریحات همه ما بدل شده است. دوربین های گوشی های همراه ما امروز این امکان را می دهد تا در کیفیتی قابل قبول خودمان را در ال.سی.دی ها نگاه کنیم و از خودمان عکاسی کنیم و آن را به سرعت در فضای مجازی منتشر نماییم.

این سلفی گرفتن که به عنوان یک موج وسیع فرهنگی اقصی نقاط جهان را در برگرفته و هر نژاد و قومی را با هر ملیت و رنگی، به خود فرا می خواند، چه هویتی دارد؟ کلمه "سلفی" (Selfie) در اینترنت به عکس‌هایی گفته می‌شود که فرد خود از خود می‌گیرد و در شبکه‌هایی نظیر فیس‌بوک و اینستاگرام منتشر می‌کند .دیکشنری آکسفورد لغت "سلفی" (Selfie) را به عنوان "لغت سال 2013" اعلام کرد. این لغت را کاربران اینترنت در سال‌های اخیر ساخته‌اند و از آن برای تگ‌گذاری در شبکه‌های اجتماعی در اینترنت استفاده می‌کنند.

 شیوع برداشت های سلفی در مکان های مختلف و نشر آن ها، می تواند از مناظر گوناگونی قابل بررسی باشد. اینکه چه چیزی باعث می شود یک خرده فرهنگ اینترنتی به یک رفتار جهانی بدل شود و موجی نباشد که پس از مدتی فروکش کند. کسانی که این روزها از اینستاگرام به عنوان یکی از عمومی ترین سرویس های اشتراک عکس استفاده می کنند، می بینند، سلفی جزو برترین تصاویر آپلود شده است. به نظر می رسد پرتاب شدن تصویر مهم ترین اتفاقی است که در فضای مجازی و شبکه های اجتماعی رخ می دهد. آمارها نشان می دهد که مردم به دلیل مشغله فراوان روز به روز از خواندن صرف نظر می کنند و کوتاه ترین و بهترین فعالیت مجازیشان دیدن تصاویر است. متن ها در فضای مجازی کم تر لایک می شود و آنچه به چشم دوستان یا مخاطبان افراد از طبقات محتلف اجتماعی می آید، تصاویر آن هاست. در این میان افراد می خواهند خودشان باشند. خودشان را اثبات کنند و حضور و ظهورشان را به نحوی در چشم مخاطبانشان مثوبت کنند. سلفی در میان چنین تغییر و تحولاتی سر برآورده و قابل نشانه شناسی است. این روزها کودک و جوان، پیر و میانسال، زن و مرد، به فراخور فرهنگی که از میان آن آمده اند به ابراز خود می پردازند و مهم ترین راه ابرازشان، حالا نه توئیت کردن و نه استاتوس گذاشتن، بلکه پرتاب عکس سلفی در فضای مجازی است. عکس هایی که از قواعد عکاسی پیروی نمی کنند و قانونشان این است که اصلاً به اصولی پایبند نباشند. زیبایی در آن ها مهم نیست، نور و زاویه اهمیتی ندارد و بیشتر به یک ابراز سریع می مانند. ابراز حضور و ظهور فرد در میان یک مکان،رخداد یا حادثه. سلفی ها علاوه بر رفتارهای پر هیاهوی اجتماعی، گاهی معنای یک سند هستند برای اینکه کسی به مخاطبانش بگوید من در میان معرکه ای بودم یا بیننده مکانی و به جای نوشتن و شرح و بسط آن، تنها با فشردن یک کلید، خود را بروز می دهم. اما این روزها چه چیزی باعث احساس نیاز به  چنین نوع "ابراز" است؟

حالا که مکالمات بین افراد به پایین ترین  حد خود رسیده و ابراز نظرهای مکتوب شده، توسط مخاطبان مورد توجه قرار نمی گیرد، سلفی تنها راه بروز فردیت افراد است. بگذارید یک بار دیگر ماجرا را نگاه کنیم. در جوامع توسعه یافته و به دنبال آن در حال توسعه، جامعه تبدیل به یک ماشین پر سرعت شده است که افراد در آن کم کم خود را فراموش می کنند، فردیت رنگ خود را می بازد و همه در یک سیر عمومی، ذیل یک دستگاه عظیم، با خرده روایت های متکثر، حرکت می کنند. آدم ها به دلیل حجم بالای کار و برنامه ریزی دیکته شده زندگی، کم کم خودشان را فراموش می کنند و نمی دانند باید «بروز فردیت» خود را کجا پرتاب کنند.جنگی میان افراد برای اینکه بگویند آن ها مجزا از سیستمی هستند که در آن می زیند ظاهر شده است.  پیش تر و از سر همین نیاز توئیتر و فیسبوک آمدند (طراحی شده و یا تصادفی) و جور نیاز مردم به لایک شدن فردی آن ها (بخشی از دیده شدن فردیتشان) را کشیدند. اما حالا چه اتفاقی رخ می دهد که ما یک قدم از متن فراتر می رویم و در عکس بروز می کنیم؟ آیا عکس، نیاز ما را به دیده شدن در شکل کاملش جبران می کند؟ آیا عکس به ما این امکان را می دهد که تمام زوایای خود را فریاد کنیم؟ یا نه وقتی فکرهای مکتوب شده مان اهمیت ندارد، تنها بازمانده فردیتمان، تصویرمان است؟ آیا  بروز ما در سلفی ها، کامل ترین بروز فردی ما در جامعه است؟ آیا برای همین است که ما می بینیم در اوج اتفاقات مهیب چند نفری سر بر سر هم گذاشته اند و در حالیکه زمینه شان را بحرانی فرا گرفته، به دوربینشان لبخند می زنند، تا همان زمان مخاطبانشان را در جریان حادثه قرار دهند و اثبات کنند که ما هستیم؟

در این میان نیز، کسانی که زندگی سنتی دارند، فردیت خود را زودتر به جامعه می بازند و در فضایی بسته به بروز خود اهمیت می دهند. اینچنین جامعه سنتی و کهنسال مدام فاصله نحوه بروز خود را از جامعه مدرن و جوان بیشتر و بیشتر می کند و این برخوردِ انواع متفاوت «ابراز» با یکدیگر، باعث شکاف و اختلاف در بدنه اجتماع خواهد شد.

 نتیجه اینکه در میان بدنه جامعه ی امروز که مظاهر پسامدرن آن را تسخیر نموده، آدم ها در پی ابراز خود هستند و سلفی یکی از مهم ترین راه های طراحی شده برای این بروز است.

کد مطلب: 23240| زمان انتشار: ۱۳۹۳/۱۰/۲۷ ۹:۴۶:۱۰| نسخه چاپی
:: نقل و نشر مطالب با ذکر نام منبع بلامانع است ::
طراحی و تولید : دلتا وب